قرآن سفره ی آسمانی برای زمینیان

سوره مبارکه ی سجده
نویسنده : اسوه طاها - ساعت ۱٠:٤۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٩/۱٥
 

بسم الله الرحمن الرحیم

نام سوره: سحده

معنی: سجده کردن(پیشانی بر زمین نهادن برای عبادت خدا)

علت نامگذاری: (آیه 15 این سوره که دستور سجده در برابر خدا را داده است . از نشانه های مومن  این است که هنگام یاد اوری آیات ونشانه های خدا به علامت تعظیم وسپاس به خاک افتاده ودربرابر او سجده میکند وخدا را می ستاید.

نامهای دیگر: مضاجع ، الم سجده ، الم تنزیل ، سجده لقمان ، جزر .

محتوای سوره :

·        عظمت قرآن ونزول آن از سوی خداوند ونفی اتهامات دشمنان از آن .

·        نشانه های خدا در آسمان وزمین وتدبیر جهان.

·        آفرینش انسان از خاک وآب نطفه وروح الهی واعطای وسایل فراگیری علم ودانش یعنی چشم وگوش وهوش از سوی خداوند به انسان.

·        رستاخیز وحوادث قبل ار آن یعنی مرگ وبعد از آن یعنی سوال وجواب.

·        بشارت مومنین به بهشت وانذار فاسقان به عذاب آتش.

·         اشاره  به تاریخ بنی  اسرائیل وسر گذشت موسی (ع) وپیروزی امت  او.

·        توحید ونشانه های عظمت خداوند.

·        تهدید دشمنان لجوج.

·        سر گذشت امتهای پیشین وسر نوشت دردناک آنها.

 

ترتیب سوره:به ترتیب جمع آوری ، سی و دومین سوره است وبه ترتیب نزول شصتمین سوره است که بعد از سوره (غافر= مومن) وقبل از سوره (شوری) نازل شده است.

این سوره (32)سوره ار نظر کتابت در قرآن است  مکی هست ودارای (30 آیه ) و (380 کلمه ) و(1500 حرف ) میباشد. و سحده  (واجب ) در (آیه 15 ) این سوره می باشد.

آغازسوره: (الم تنزیل الکتا ب  لا ریب فیه من رب العالمین).

پایان سوره:( فاعرض عنهم وانتظر انهم و منتظرون).

 فضیلت سوره: امام صادق (ع) فرمودند: هر کس سوره سجده را در هر شب جمعه بخواند خداوند نامه اعمال او را به دست راست او میدهد وگذشته او را می بخشد واز دوستان محمد(ص) واهل بیت او (ع) خواهد بود.